Marco Stroppa (ur. 1959)

studiował w konserwatoriach muzycznych w Weronie, Mediolanie i Wenecji, uzyskując dyplomy w zakresie fortepianu, dyrygentury chóralnej, kompozycji oraz muzyki elektronicznej. Swoje zainteresowania związane z muzyką komputerową, psychologią poznawczą i sztuczną inteligencją rozwijał podczas pracy naukowej w Massachusetts Institute of Technology i na Uniwersytecie w Padwie. Na początku lat 80. dołączył do grupy badawczej działającej w paryskim IRCAM-ie. Komponuje muzykę instrumentalną, elektroakustyczną, operową i teatralną. W jego muzyce można odnaleźć inspiracje poetyckie, mitologiczne, a także polityczno-społeczne. Zainteresowania percepcją dźwięku sprawiły, że ważną rolę w kompozycjach odgrywa przestrzenny odbiór muzyki oraz kształtowanie formy. Oprócz działalności twórczej i badawczej, Stroppa pracuje także jako pedagog. Jest założycielem letnich kursów kompozytorskich w Szombathély (Węgry), wykłada w konwersatoriach w Paryżu i w Lyonie oraz w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Stuttgarcie.